Όνειρο ήτανε καρδιά μου ξύπνα ξημερώνει
στην ανατολή του ήλιου σβήνουν οι σκιές
ότι όμορφο είναι λίγο πάντα τελειώνει
σκούπισε τα δακρυά σου κρύψε τις πληγές
{Μη ρωτάς πως έγινε και χάθηκε η αγάπη
τα γιατί αμέτρητα κι' απάντηση καμιά
μη θυμώνεις που τα μάτια δε βαστούν το δάκρυ
φταίει που είναι άμυαλη και ευαίσθητη η καρδιά}
Όνειρο ήτανε και πάει έσβησε στη μέρα
ζήσε με τις αναμνήσεις μη ρωτήσεις πως
δύναμη θα βρείς τον πόνο να τον κάνεις πέρα
πόνος έιναι και δεν κάνει χάρες κανενός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου