"Kατάρα και ευχή"
Χθες σ' σγαπώ μου έλεγες και έκλαιγες θυμήσου
με αναφιλητά ορκιζόσουνα πως είμαι η ζωή σου
τώρα ζητάς στα ξαφνικά να φύγω να σ' αφήσω
μα πίστεψα τα λόγια σου χώρια σου πως να ζήσω
{Ρίξε θεέ μου μιά βροχή την πυρκαγιά να σβήσω
δως μου κατάρα και ευχή να μην ξαναγαπήσω
για αγάπη μη μου πει κανείς χόρτασα από ψέμα
με πρόδωσαν κι' ας έγραφα το σ' αγαπώ με αίμα}
Δεν είναι που σου έδωσα καρδιά ψυχή και σώμα
μα είναι ένα πικρό γιατί που με πονάει ακόμα
γιατί μου είπες σ' αγαπω χωρίς να το πιστεύεις
σε πίστεψα που να ξερα οτί μαζί μου παίζεις
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου